ช่วงนี้อารมณ์ในการบันทึกอะไรๆลงบล็อกมันช่างฝืดเหลือเกิน
มีหลายๆคนถามถึงบล็อกนี้เหมือนกัน ว่ามีอะไรคืบหน้าหรือป่าว…
อันนี้ก็ไม่ได้มาแก้ตัว แต่ช่วงที่ผ่านมางานก็เยอะ แล้วโลกก็ร้อนด้วย(เกี่ยวมั้ยเนี่ย)
สังเกตมั้ยว่า ปีนี้เป็นปีที่เราเห็นความเปลี่ยนแปลงของโลกชัดเจนเหลือเกิน
ทั้งอากาศที่แปรปรวนมากๆๆ แล้วก็ภัยพิบัติในหลายๆประเทศ
ทำให้ยิ่งรู้สึกว่า มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่และบอบบางตัวเล็กจ้อยนัก…
เหมือนเราเป็นเพียงไวรัสที่น่ารำคาญของโลก
แล้วทำไมยังเห็นมนุษย์บางคนทำตัวยิ่งใหญ่นัก(ห้าๆๆๆ แอบเหน็บแนม)
เปิดดูทีวีแล้วก็ยิ่งหงุดหงิด
เคยเปิดดูรายการตาสว่าง ดูแล้วก็ตาสว่างสมชื่อรายการ
เขาบอกว่า ราคาน้ำมันของบ้านเราที่แพงอยู่นี้มันไม่ได้แพงเพราะขาดแคลน
เรามีน้ำมันเหลือพอถึงขนาดส่งออกไปขายประเทศเพื่อนบ้านด้วยซ้ำ
ที่ตลกคือ เราขายประเทศเพื่อนบ้านด้วยราคาที่ถูกกว่าขายคนในชาติ -*-
และที่ราคาน้ำมันของเรามันแพง ก็เพราะมีนักการเมืองเฮงซวยบางคนปั่นราคา
เพราะเขาได้ผลประโยชน์จากการถือหุ้นด้วย
เทียบราคาน้ำมันที่แท้จริงนั้น ต่างกันเป็นสิบบาท
ถ้าเป็นประเทศอื่นที่เขารักชาติ ไอ้คนพวกนี้ต้องโดนจับไปแขวนคอแล้ว
เห็นชาวบ้านเดือดร้อนกันขนาดนี้ มันยังทำเฉยได้อยู่ ไม่รู้จิตใจทำด้วยอะไร
คนพวกนี้เพื่อเงินแล้ว ทำได้ทุกอย่างเลยหรือ….
ก็คงได้แต่ก้มหน้าก้มตา ทำสิ่งตรงหน้าของเราต่อไป เพราะไม่รู้จะไปแก้อะไรยังไง
ปล่อยให้คนที่ใหญ่โตคับฟ้า คับโลก(จนหนักโลก) บริหารประเทศของเรา(รึเปล่า?)ไปแบบจำยอม
เฮ้อ.. การเป็นผู้ใหญ่นี่เครียดจริงๆ เนอะ
ไม่รู้ว่าหัวเรื่องนี้จะกระทบจิตใจของใครหรือป่าว แต่ขอบอกว่าโลกมันร้อนจริงๆๆๆ
อยากคลายเครียด ลองเปลี่ยนไปดูหัวเรื่องที่ผ่านๆมาจิ..มีรูปน่ารักๆๆคลายเครียดให้ได้ฮาตลอดเวลาเลย
รักนะจุ๊บๆๆ
ปล.พี่อุ้ยสู้ๆนะพี่
ใครเอ่ย แอบมาดู